Waarom hondentrainingscentrum P.E.T.D.O.G. is gestopt met groepstraining
Meer dan twintig jaar geleden besloot hondentrainingscentrum P.E.T.D.O.G. te stoppen met het geven van hondentraining in groepen.
De reden was duidelijk: in een groepsles konden wij niet de kwaliteit en diepgang bieden die nodig zijn om hond en eigenaar écht verder te helpen.
Maar ook voor de individuele begeleiding die wij gaven, kwamen hond en eigenaar bij ons op het hondentrainingscentrum. En dat was nog steeds niet de plek waar de hond dagelijks verbleef.
De meest gehoorde zinnen tijdens groepslessen èn individuele begeleiding waren:
🐾 Dat doet ie anders nooit!
🐾 Thuis doet ie het wel!
Jij bent geen eenheidsworst, jouw gezinssituatie is dat niet en je hond al helemaal niet!
Eén uurtje in de week: eerst in een loods, later op een grasveld en op het laatst in een paardenbak, waarbij we bij de meeste groepen met 2 instructeurs tegelijk werkten. Maar zelfs met 2 instructeurs en maar 6 hondjes in de groep merkten wij dat wij niet díe informatie konden geven, die wij wilden geven. Reken maar uit: 6 honden en eigenaren in een uur, die allemaal dezelfde oefening doen; de één een beetje beter dan de ander.
Onnatuurlijk en onbetrouwbaar gedrag
Veel honden vertoonden juist niet het gedrag waar de eigenaar thuis tegenaan liep. Veel honden reageerden anders dan thuis.
Sommigen raakten overprikkeld door een groep vol soortgenoten, allerlei geuren van allerlei soorten honden, leeftijden, karakters en lieten ongewoon druk of nerveus gedrag zien. Of juist te zelfverzekerd gedrag, vanuit onzekerheid, wat ze thuis juist helemaal niet lieten zien.
De eigenaar was toch vaak een beetje zenuwachtig of zijn hond het wel goed deed. Honden die gedrag vertoonden dat ze normaal gesproken nooit vertoonden of juist het omgekeerde: gedrag niet laten zien waar de eigenaar thuis enorme last van had.
In dat uurtje in de week konden wij het niet voor elkaar krijgen om díe informatie te geven die we zo graag wilden geven. We gaven oefeningen en het huiswerk dat hoorde bij het programma van die dag. En wij gingen steeds vaker onbevredigd naar huis, omdat we zagen dat mensen met vragen achterbleven, thuis heel hard nèt op de verkeerde manier gingen oefenen en wij de week daarna aardig wat tijd kwijt waren om dat weer een beetje recht te trekken. Steeds vaker merkten wij dat het aanbieden van eenheidsworst niet dat was wat wij graag wilden bereiken.
Ook het overstappen naar meer en meer individuele begeleiding op het hondentrainingscentrum bood niet de oplossing. Het was nog steeds op veld vol geuren die voor een hond heel naar over kunnen komen. Geluiden uit de omgeving die hij niet kende en op reageerde. Mensen die voorbij liepen die hij niet kende uit de buurt. Allerlei omstandigheden die niets op thuis leken en dus kon de hond ook niet het gedrag laten zien dat hij thuis wel liet zien.
Dus nee, individuele begeleiding op het hondentrainingscentrum was ook niet de oplossing.
Wij wilden mensen leren kijken naar het gedrag van hún hond, naar de lichaamstaal van hún hond, wat bedoelde hun hond nou? Waarom deed hij dat wat hij deed? Hoe kun je daar als eigenaar bij aansluiten, zodat negatief gedrag niet ontstaat of in ieder geval snel omgedraaid kan worden? Dat kun je gewoonweg niet bereiken in een groep.
Vragen en misverstanden tussen de lessen
De week erna ging kostbare lestijd op aan het corrigeren van verkeerde routines.
Wij zagen regelmatig dat eigenaren de oefeningen thuis anders uitvoerden dan bedoeld.
Grote verschillen tussen honden en gezinnen
🐾 Voorbeeld: een pup in een jong gezin
Een energieke pup die leeft met drie kinderen van 3 tot 11 jaar, in een huis waar dagelijks wordt gespeeld, gerend en gesport.
Hier mag de hond vaak meedoen, op de bank springen, achter ballen aan rennen en met de kinderen ravotten.
In zo’n gezin vinden ze het meestal minder belangrijk dat de hond direct gaat liggen op commando, niet zo’n probleem als er weleens een gat gegraven wordt in de tuin of niet meteen komt bij de eerste keer roepen.
Belangrijker is dat hij een speels harig vriendje wordt voor de kinderen en leert goed met hen om te gaan. Veel kinderen uiten hun emoties bij hun hond of vertellen hele verhalen aan hem.
🐾 Voorbeeld: diezelfde pup bij een ouder echtpaar
Dezelfde pup kan ook terechtkomen bij twee rustige mensen die grotendeels thuis zijn, in een appartement wonen en drie keer per dag een rustige wandeling door het park maken. Mogelijk lopend met een rollator of zittend in een scootmobiel.
Deze hond ligt vooral aan hun voeten, krijgt regelmatig een knuffel en een kluif, en kent een veel rustiger dagritme.
In deze situatie is het wél belangrijk dat de hond niet trekt aan de lijn, rustig gaat liggen op commando en kalm blijft bij het knuffelen of spelen.
Beide honden hebben een prachtig leven, maar de verwachtingen en dagelijkse prikkels verschillen compleet.
En het gaat nog altijd om dezelfde hond met hetzelfde karakter.
In een groepsles is daar simpelweg geen ruimte voor.
Te weinig individuele aandacht
Ook met twee instructeurs per groep van maximaal zes honden kwamen persoonlijke vragen en situaties onvoldoende aan bod.
Met zes honden en zes eigenaren in één uur blijft er maar een paar minuten per hond met eigenaar over.
Plus wat voor ons ook erg meespeelde, was dat maar een van de gezinsleden de training deden. Vaak stonden een aantal andere gezinsleden wel langs de kant
te kijken en luisteren, maar er was geen tijd voor vragen en vooral geen ruimte voor ieders eigen band met de hond. Want jouw band met jouw hond is héél anders
dan die van bijvoorbeeld je partner en helemaal als je in jouw gezin kinderen hebt. Kinderen en honden hebben zo’n unieke band; daar komen wij als
volwassenen nooit tussen. En dat moeten we ook niet willen. Daarom hebben wij voor kinderen t/m een jaar of 12 eigen oefeningen ontwikkeld om hún band
nog mooier te maken, om hun vriendje voor het leven te kunnen krijgen.
We gaven verschillende (gehoorzaamheids)cursussen, afhankelijk van de leeftijd van de hond en het niveau: puppentraining, jonge hondentraining, gevorderd, gevorderd 1, gevorderd 2, all round en behendigheid.
Omdat wij met groepstrainingen niet konden inspelen op zulke grote verschillen, zijn wij al heel lang geleden bewust gestopt met groepslessen.
Onze conclusie: een hond leert en reageert anders in een onnatuurlijke groep dan in de omgeving waar hij zich veilig voelt.
Precies dáár waar de hond leeft en het gedrag laat zien dat hij elke dag laat zien, omdat hij daar is waar hij zich het prettigst voelt: bij zijn eigen eigenaar. Die zich op zijn beurt ook weer gedraagt zoals hij zich altijd gedraagt in de omgeving waar hij met de hond het meest is, namelijk thuis.
Dát is waar de training moet plaatsvinden. Dát is waar wij kunnen aansluiten op de eisen die de gezinssituatie aan de hond stelt. En dáár zit onze kracht. Jou dàt aanleren wat jij belangrijk vindt.